|
MAZZ
MUSIKAS - 'All hits-No misses' - Belgium
MARISA
YEAMAN Pure Motive (Deep Pearl)
Het
gebeurt niet te gauw dat we een vrouwelijke songwriter-cd uit
AustraliÎ mogen ontvangen, laat staan dat er heel knappe songs
op terug te vinden zijn. Ik kan me enkel Kasey Chambers, Audrey
Auld en Penelope Swales voor de geest halen. Nu komt dan onverwachts
deze Marisa Yeaman opduiken. Pure Motive is haar eerste full-cd
na het lokaal uitbrengen van 3 EPís die, vermoed ik, niet meer
te pakken te krijgen zijn. Marisa is opgegroeid met de betere
akoestische pop en rock van o.a. Cat Stevens, Jackson Browne,
Crosby, Stills, Nash & Young, Simon & Garfunkel etc., maar ik
verdenk er haar ook van naar vrouwelijke songwriters zoals Carole
King, Carly Simon, Ricky Lee Jones en Joni Mitchell geluisterd
te hebben. Invloeden daarvan zijn er alleszins terug te vinden
op deze cd. Wanneer Marisa 4 jaar is, wordt het ouderlijk huis
verkocht en vanaf dan trekken ze AustraliÎ door met de caravan.
Dat gegeven is duidelijk in haar songs terug te vinden. Er staan
nogal wat road en travel songs op Pure Motive. Heel belangrijk
voor haar carriËre is haar ontmoeting met gitarist en songschrijver
Andrew Pendlebury. Hij is co-writer van 5 van de 13 songs, medeproducer
van deze cd, en wordt door Marisa omschreven als ëmy second
voiceí. Een deel van de songs zijn enkel gebracht met piano
of akoestische gitaar zoals Lonely Puppet, King Tide, Little
Girl Lost en de heerlijke afsluiter Gasoline & Fire. Vier uiterst
knappe songs. De andere composities zijn gebracht met volledige
band. Hoogtepunten bij de vleet: Fences, dat ondertussen al
op een Australische roots music sampler terechtgekomen is; het
bluesy, met door Dave Steel gespeelde mondmuziek en dobro opgesmukte
Nightskin, en Holy Water, eveneens bluesy van inslag en voorzien
van dobro klanken. Naast gitaar bespeelt Marisa Yeaman ook nog
de accordeon en in sommige songs komt de pedal steel van Ed
Bates opduiken. Ondanks dat gegeven kunnen we hier niet van
countrymuziek gewagen. Neen, dit is een ontzettend mooie pure
songwriter-cd met vooral een paar fraaie akoestische songs.
Schoonheid in al zijn eenvoud. Meer moet dat niet zijn. Ik hoop
dat ze, het gerucht gaat de ronde, volgend jaar op tournee komt
naar Nederland. Ze mag dan uiteraard niet vergeten van Andrew
Pendlebury mee te brengen.
Ben
van Hoegaerden
|
 |